Populli i Fatit te Trete, Shkruan Kim Mehmeti

[admin]

Shkruan Kim Mehmeti

POPULLI I FATIT TË TRETË

Hera e parë është emocion, e dyta është përjetim, e treta pjekuri. Hera e tretë është korrigjimi i garës, është ndërlidhje e sukseseve dhe dështimeve të dy tentimeve të mëparshme, është racionalizim i emocioneve dhe përjetimeve. Ndalimi pas rrotullimit të tretë rreth vetes, luftëtarit të ndarë nga njësit i vetë, e të humbur në vend të panjohur, ia ka përcaktuar drejtimin nga duhet të shkojë duke iu dorëzuar dorës së fatit. E shqiptarëve të Maqedonisë, shpesh u ka ndodhur të rrotullohen tri herë rreth vetes, e të ndalen, duke shpresuar se kështu do e përcaktojnë drejtë rrugëtimin e tyre të mëtejshëm të organizimit politik. Kështu u ndodhi edhe nga mesi i dekadës së nëntë të shekullit të kaluar, kur ishin të pakënaqur nga Partia për Prosperitet Demokratik dhe Partia Demokratike Popullore, e kur fati i tretë ua solli Partinë Demokratike Shqiptare. Kështu ndodhi edhe pas konfliktit të 2001, kur të pakënaqur nga dy partitë e mëparshme – PPD-ja dhe PDSH-ja, sërish u rrotulluan rreth boshtit të tyre kurrizorë të organizimit partiak, që të niseshin rrugës nga i çoi i ardhuri i tretë, i dalë nga ish luftëtarët e UÇK-së – Ali Ahmeti me Bashkim për Integrim Demokratik. E që pastaj të arrijnë këtu ku ndodhen sot, të përballur me dilemën se vallë do duhet edhe për herë të tretë të fillojnë gjurmimin pas fatit që do duhet të korrigjojë pamundësinë e BDI-së që të mbrojë vullnetin shumicë të shqiptarëve të këtushëm dhe t’i shpëtojë nga mendësia sllave e kryesuesit të PDSH-së (që për gjitha të këqijat t’i fajësosh armiqtë e brendshëm e të jashtëm që merren me skenarë konspirativ), i cili këto ditë e qortoi edhe Ambasadorin Fuere - përfaqësuesin e Unionit Evropian në Maqedoni - duke e këshilluar të “shikoj punët e veta” e të mos ndaj leksione për sjelljen e politikanëve të këtushëm.

Shqiptarët e Maqedonisë ishin dhe mbetën populli i fatit të tretë. Kësaj radhe ata për së treti herë i dorëzohen trerrotullimit, duke shpresuar se do gjejnë rrugën e mirëfilltë të organizimit partiak, e që nuk do i ngjajë politikës së Ali Ahmetit, të mbështetur kryesisht në heshtje dhe në patericat e ambasadorëve perëndimorë. Që do i shpëtojë edhe nga politika e kryesuesve të PDSH-së, të cilët mbyten në ujin e turbullt të mercenarizmit dhe jeniçerizmit demokratikë, mbase duke shpresuar se pasi ta kryejnë obligimin ndaj kryeministrit aktual të Maqedonisë, Gruevskit, do i kthehen vetvetes e do bëhen Skënderbe. Por, shqiptarët e Maqedonisë kësaj radhe e kanë më vështirë se më parë. Jo vetëm shkaku se ndjejnë marramendje nga trerrotullimet e shpeshta partiake të deritanishme, por shkaku se rrugët partiake, tani janë të thurura mirë nga dy partitë më të mëdha ekzistuese, të cilat shumëçka nuk realizuan, por një gjë arritën ta bëjnë: t’ua humbin shqiptarëve të këtushëm dëshirën për të votuar dhe për të bërë garë politike. Gjë që u pa qysh në zgjedhjet e fundit parlamentare të vitit 2006, kur përqindja e atyre që dolën të votonin, nuk kalonte 43 përqindëshin. E kur kësaj përqindjeje do i nxirret ajo e votave të vjedhura nga aktivistët partiak, del se shtatëdhjetë përqindë të shqiptarëve të këtushëm, nuk i besojnë më as fatit të tretë.

Shqiptarët më të vullnetshëm të Maqedonisë, pra ata që ende i besojnë fatit të tretë, sot kanë drejtuar shikimin drejtë partisë së Bardhyl Mahmutit - partisë për Bashkim Demokratik të Shqiptarëve. Partisë e cila ka nga dy shkronja të partive aktuale më të mëdha të shqiptarëve në Maqedoni, dhe një udhëheqës të lindur në Tetovë, e të ardhur nga Prishtina. Politikan i cili u kthye në vendlindje në prag të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2006, edhe atë me mision të caktuar e të paluhatshëm – të shkatërrojë BDI-në e Ali Ahmetit dhe të dëshmojë se cila është “fytyra e vërtetë” e udhëheqësve të kësaj partie. E për ta realizuar këtë qëllim, ai iu bashkëngjitë Partisë Demokratike Shqiptare. Me angazhimin e vetë në këtë parti, Bardhyl Mahmuti arriti të realizojë dy gjëra: ti ndihmojë kësaj partia të ringjallet dhe ai vetë të kuptojë se nuk ishte mungesa e mjekrës pengesë që të qëndrojë më gjatë në krye të kësaj partie. Pra, të kuptojë se ishte futur në një sekte ku “kryemjeshtri” është edhe popull edhe parti, kështu që i mbetën dy zgjidhje: o të kthehej në Prishtinë dhe nga andej t’u shkruaj letra udhëheqësve të këtushëm partiak, o të korrigjojë gabimin e t’ju dëshmojë partive të këtushme se as Zvicra nuk ka arrit t’ia çrrënjos një tipare karakteristike gjithëshqiptare - sa më i madh të jetë gabimi, aq më shumë të rritet inati për të shkuar deri në fund.

Andaj, tani kur PDSH-ja i ngjanë një klubi nostalgjik të adhuruesve më besnik të Arbër Xhaferit, të cilët nuk dinë si do ia dalin me kryetarin e ri, tani kur BDI-ja kurrsesi nuk arrin të del nga organizimi i saj si i një “lidhjeje të socialistëve të vonuar”, e të bëhet parti, Bardhyl Mahmuti jo mëkot shpreson se është fati i tretë i shqiptarëve të këtushëm. Edhe atë jo vetëm pse dinë të “shajë” në mënyrë më të kulturuar se kryetari aktual i PDSH-së, jo vetëm pse ka pedigre atdhetare të ngjashme me atë të Ali Ahmetit, po pse shqiptarët e këtushëm ndjejnë lodhje nga arroganca e PDSH-istëve dhe maturia ngandonjëherë e pakuptimtë e BDI-istëve. Pra, ai nuk e ka të pabazë shpresën se do arrijë t’i bindë shqiptarët e Maqedonisë se atyre u nevojitet një parti e udhëhequr nga njeriu i cili nuk pranon as konceptet integriste as ato “janiçeriste”, por që do i çojë drejtë një Maqedonie e cila do jetë arë e përbashkët, por me kufij të saktë se deri ku kush mbjell e kush korrë. Mbase ky mund të jetë koncepti i tij i vetëm që mund ta bëjë partinë e tij tërheqëse për shqiptarët e këtushëm, të cilët i provuan të gjitha konceptet e bashkëjetesës me maqedonasit etnik. Pra, i provuan të gjitha, sa të kuptojnë se ata as mundë të integrohen as mund të mëvetësohen në një Maqedonia të tillë, por mund vetëm të “kantonizohen”. E sa u përket kantonizimeve, mbase Bardhyl Mahmuti mirë e ka shijuar këtë organizim shtetërorë në Zvicër, ku ende ishin miq të ngushtë me Ali Ahmetin, nga sigurisht janë kthyer duke mos mundur të besonin se një ditë do bëheshin armiq politik.


Shikuar realisht, Bardhyl Mahmuti do e ketë shumë vështirë të arrijnë ndonjë rezultat nëse në ndërkohë nuk ia del që shqiptarët e këtushëm t’i bind se nuk janë humbur të gjitha shpresat. Apo t’i bind se çdo gjë shteret e harxhohet, por vetëm idetë pa ndërpre ripërtërihen. Pra, t’i bind se ai ka ndonjë ide të re dhe koncept të paprovuar, i cili shqiptarët e këtushëm do i bëjë zot shtëpie, pa pasur nevojë as të integrohen, e as të mbeten jeniçerë të cilët do e shkelin gjakun e vet që të bëhen të besueshmit e “sulltanit”. Por, që ta arrijë këtë, BDSH-ja e Bardhyl Mahmutit në fillim do duhet ta kthejë optimizmin te ata shtatëdhjetë përqindë votues shqiptarë që ndjehen të zhgënjyer nga të gjitha variantet e deritanishme të organizmit partiak, e pastaj të shkojë më tej: t’i tërheqë nga PDSH-ja dhe BDI-ja ata që janë nisë rrugës për tu bërë “shërbëtorë të popullit”, e që në të vërtetë duan ta pasurojnë shpurën e “oborrit të vet”.

Gjatë aktivitetit të vetë disa mujorë, Bardhyl Mahmuti arriti të dëshmojë dy gjëra: se e njeh përdorimin dhe rëndësinë e medieve kur është në pyetje aktiviteti politikë, dhe se fare nuk i njeh njerëzit e këtushëm. Kështu që, të parët që iu bënë shokë, janë edhe disa nga ata që edhe deri tani kanë treguar gatishmëri të bëjnë edhe intervenim kirurgjikë të fytyrës, vetëm që të mos njihen se janë të njëjtit që e kanë provuar fatin politikë me të gjitha partitë ekzistuese. Pra, nëse nuk arrin të ofrojë diçka të re, BDSH-ja e Bardhyl Mahmutit nuk do arrijë më shumë se sa të bëhet kosh për mbeturinat e BDI-së dhe të PDSH-së. Por, sido që të jetë, Bardhyl Mamuti ka të drejtë ta shpall veten si fati i tretë i të pafatëve. E shqiptarët e këtushëm duhet të dëshmojnë se vallë në të shohin aktivistë të devotshëm për të mirën e popullit, apo edhe një nga ata që janë kthyer në vendlindje sa të mbledhin tatimin e shqiptarisë për kontributin atdhetarë. E këtë do arrijnë ta kuptojnë vetëm nëse në ndërkohë e kanë kuptuar pse gratë vejane mbajnë syza kur shkojnë në treg: jo që të mbrohen nga dielli, por që të mos u shihen sytë që shikojnë burrat e huaj. Pra, se ka edhe politikanë që dalin në tregun partiak jo që të shesin idenë e vetë, po që të shesin fatin e huaj. Cilit tabor i takon Bardhyl Mahmuti, është herët të paragjykohet. E ardhmja do e dëshmojë se vallë ai dhe BDSH-ja e tij janë fati i treti, të cilin e presin shqiptarët e Maqedonisë, apo vetëm edhe një parti që ka selinë në ujdhesën e inatit shqiptarë.

[8955012874]

sdfgkpdfhp0541dhgjhghjshbdsafsadgsadfehfnkjgdlfkgj

[446868310871502]

door444fife25800santana2003changan250pofengdao

[s930081895]

sdfhfdherfffvfgsdfghktgfgrffgdhdfdxgvcsdf

[chenle]

Watching films, especially comedy, is my favorite pastime although (or, but) I don’t like films with a lot of violenceor horror films.pearl jewelry Nownomination bracelet charms jewelry Nowcharm jewelry jewelry Nowgold charms for bracelets jewelry Nowhandmade jewelry Now

[wholesaleabc]

To tell you the truth, I don't play much sport nor do I walk much because I drive my car everywhere, even to my office, which is near my home although I sometimes play table tennis, which I'm quite good at. I know I'd have more energyif I did more exercise but I just don't seem to find the time for exercise because I'm too busy with my work.distributors for costume jewelrygemstone wholesale jewelry open to the publicpearl and beads onsalebelow wholesale sterling silversilver bangle watch with mother

[bobo8251]

You know what ladies your cheap lace wigs are nice ! I can't tell you how many times I went full front lace wig: http://www.royalmewigs.com shopping and left with a pair of earrings and no discount lace front wigs!! I wore half falls before but I see remy lace front wig all the time and when I go try one on it looks shiny and plastic !! If I can just find one perfect wig I would be so happy wig lace: http://www.royalmewigs.com