ANIMALE

GJENEALOGJIA

Sot ka rënë teoria antropologjike e Darvinit për evolucionin e majmunit në njeri. Ai thoshte se majmuni, duke kërcyer nëpër degë pas bananeve, qenkësh rrëzuar në kokërr të shpinës dhe iu paskësh drejtuar kurrizi. Më vonë paskësh zbuluar nga fërkimi zjarrin, por iu kishte djegur leshi. Nga ky tmerr i madh, ai paskësh klithur në kupë të qiellit.

 Orangutangut i paskësh rënë bishti nëpër kaçuba, australopiteku paskësh gjuajtur bizonë,  pitekantropi qenkësh ngritur në të dyja këmbët, neandertali paskësh folur, ndërsa homo sapiensi paskësh vënë gishtin në kokë.

Çfarë dokrra të Darvinit! Qe një milion vjet asnjë majmun s’është bërë njeri. As në epokën e akullnajave, as në epokën e gurit, as në atë të metaleve! Madje asnjë mace s’është bërë tigër, asnjë dhelpër luan, asnjë qen ujk. Të gjitha mbetën ashtu siç i kishte falur Zoti.

Njëmend majmunët antropoidë, si gorilla e shimpanzja, iu përngjajnë shumë njerëzve, por ata dikur ishin skllevër të ndjekur, që kishin gjetur strehim nëpër pyjet tropikale.

Teoria më e re antropolgjike e quan homo sapiensin qenie hyjnore, një mikrokozmos, ku janë shkrirë të gjitha elementet e botës organike e inorganike.

Kur Adami e Eva kishin zbritur si meteoritë në Tokë, paskëshin bërë mëkatin e parë, duke gicur mollën e artë. Nga ky tmerr kishin ikur bizonët, hijenat, mamuthët, rinoceronët ...

Më kot ata kishin kënduar rituale magjike. Kaini kishte vrarë një ditë Abelin me fajin e Judës. Luciferi i kishte prirë valles së demonëve. Barbarët kishin plaçkitur, vrarë e djegur Kullën e Babilonit.

Për ta ruajtur këtë qenie hyjnore nga të zezat e veta,  më pas ishin krijuar feja, politika, policia e ushtria. Madje shumë principata, shtete, mbretëri e perandori. Kishin ndodhur shumë kryqëzata e luftëra botërore.

Çudi e Zotit: për një grigje dhensh mjaftojnë vetëm çobani dhe një qen stani!

SHQIPONJA

Ah ky shpend i shenjtë, simbol i diellit pagan, krenarisë dhe lirisë!

Është mbretëreshë e qiellit dhe nuk ha miza.

Në fillim kishte dy gjarpërinj anash si  roja. Ishte vetëm me një kokë në stemat e Pirro Molosit, Dhimitrit të Arbrit dhe të Dukagjinëve.

Shqiponja u bë me dy krerë në stemën e Kastriotëve, kur u bashkuan fiset

arbërore.

Konstandini i Madh e bëri këtë shpend emblemë të Bizantit.

Qëkur ra Vija e Teodosit, shqiponja dykrenore, si dy koka gjarpërinjsh, njëra shikon nga lindja, ndërsa tjetra nga perëndimi. Atëherë shqiptarët u gjendën anames: kokat iu shkuan anash, por trupi iu mbeti njësh.

Thonë se shqiponja  bën vetëm dy vezë, që nuk e durojnë njëra-tjetrën.

QENIA MISTERIOZE

Një të marte të mbrapshtë shtrëngata kishte hedhur në Rrafshin e Kosovës

një qenie misterioze.

Fshatarët kishin mbetur pa mend nga qenia proteike: herë dukej si kec, herë si qengj, herë si lepur e kalë. Kishte qafën si gjarpër e kokën si tigër. Bishtin lëvizte përpjetë, duke lëpirë me gjuhën e gjatë. Vezullonte si ylber me drita e ngjyra.

Kur ia kishte behur policia, qenia kishte ikur nga bjeshka  si sorrë e zezë.  As radarët nuk kishin mundur ta kapnin. 

Kjo është shkelje e integritetit territorial! - kishte murmuritur dikush me zemërim.

Është qenie e mbinatyrshme, kuçedër a dinozaur!- kishte shtuar tjetri i shastisur.

 Shenjë e keqe e kiametit. Është mot i brishtë, e marta e zezë, sepse është prishur njerëzia!- kishte klithur magjistarja plakë.

Mirazh, mirazh!- kishin thënë shkencëtarët e hoxhallarët.

Kameleon, kameleon, sepse u përngjante shumë politikanëve!- kishin shpërthyer fëmijët.

Qenia misterioze më vonë kishte sjellë breshër.

GARA

Gomari kishte përururuar solemnisht karnavalin zgjedhor  ’04 nëpër sheshet e kryeqytetit. Gomari ishte stolisur me një kollare deri te thundrat dhe mbante në shpinë një pllakat Votoni për mua!

Kalorësit e kryqytetit ishin shastisur, por e kishin këshilluar me miradi:

Ne e dimë se ti je i fortë dhe çon barrë të rënda. Ne njëmend mund ta  japim edhe votën, por vetëm me një kusht: të mos ngulësh këmbë aq shumë në lloç dhe të mos u dalësh kuajve gjithherë përpara.  

Gomari kishte pallur nga gëzimi.

Ky nuk ishte gomari i Babatasit.

LOPËT E ÇMENDURA

Gazetat tona shpesh alarmojnë  rrezikun nga  lopët e çmendura! Deri tash shumë gjedhe të importuara janë ngrënë në Kosovë, por, për çudi, askush nuk është çmendur nga virusi BSE. Pasojat mund të duken më vonë.

Njëmend edhe lopët dinë të çarten, të ndërkryhen, sepse edhe ato kanë tru, por se kanë mend, këtë askush s’e kishte besuar. 

Veterinerët thonë se Kosova nuk ka nevojë për import të lopëve të çmendura, pasi ka mjaft lopë rrush me mend.

SORRAT

Ogur i keq. Tre policë në një stacion të Prishtinës ishin përgjakur në kokë

nga sorrat e ndërkryera. Ato kishin pendla të zeza futë  dhe sqepin e gjatë.                                                                                                                                                     

Çuditërisht, ato ëukatnin mu në kokë dhe nuk trembeshin fare.

Një police madje e kishin rrëzuar përtokë.

Në këtë ndeshje policia kishte vrarë me pushkë ajrore dy sorra, ndërsa

 e treta kishte ikur. Askush nuk i kishte ngacmuar sorrat, që të

hakmerreshin me aq tërbim. 

Sorrat e vrara janë dërguar për obduksion. Hetimet vazhdojnë.  

Policët iu kanë nënshtruan trajtimit mjekësor me serum kundër tërbimit.

Eh, mjerë policët tanë! Sulmohen edhe nga sorrat. I kanë parë pa armë

 ose sorrat kanë kujtuar se janë korba. Uniformat blu e kanë fajin.

Sorrat çukasin vetëm të vdekurit.

O, ato ishin sorra të Serbisë!

KËRMILLI

E njihni kërmillin? Ai del nga guaska e vet spirale vetëm kur bie shi. Atëherë lëviz, i qet brirthit dhe përjarget. Është butak me mish të bardhë, pa pikë gjaku, shumë i kërkuar në tregun e jashtëm. Kur bën mot i keq, ai mbyllet në guaskë dhe ëndërron shiun e barin.   

Kërmillit në Dardani i thonë  pizhimuzh.

RRIQRA

Rriqra është një këpushë parazite, që ngjitet e s’hiqet nga lëkura. Është si

çamçakez, si rrodhe që ngjitet për leshi.

Rriqra ta thith gjakun hiç pa e ndier dhe shkakton ethet hemorragjik mu si minjtë.

Tani edhe rriqrat po na sulmojnë në dimrat e butë kur shumëzohen si luzma. As stërpikja nuk i zhduk, sepse kanë instinktin e vetëmbrojtjes duke u futur thellë në dhe, mu si poltronët politikë.

Zoti na shpëtoftë prej rriqrave!

BRESHKA

Është një zvarranik me katër këmbë të shkurtra, mbuluar me një samar shahu. Ecën ngadalë, por sigurt, prandaj edhe jeton gjatë në tokë e në ujë. Kur e sulmon dikush, futet kruspull në guaskën e vet. As breshri s’ka ç’i  bën. Samari i saj është si veturat e blinduara të polikanëve.

Breshkani ndjek gjithherë breshkën? Kur i kërcen, nxjerr kokën dhe bën hëhëhë! Kujt i përngjan?!

DHELPRA

Është një shtazë grabitqare, që ha sidomos pulat në kotec. Ka lëkurë të hijshme për gëzofa dhe bisht të gjatë si biban.

Sytë e saj të larëm vezullojnë natën. Njihet ndër shtazë për dredhitë e saja. Dhelprës i thonë edhe skile, sepse bën shumë hile.

Për njerëzit tanë rrufjanë e hipokritë rëndom thuhet së janë dinakë si dhelpra, ose dhelpra të vjetra.

Kur njëherë iu kishte kallur bishti dhelprës, kishte hungëritur

 në kupë të qiellit:  u kall bota!

VIJA E KUQE

Mbretërit e shtazëve ia kishin tërhequr disa herë vërejtjen derrit të egër të mos shkelte vijën e kuqe. Vija e kuqe është zjarr, rrezik jete!

Mirëpo, derri si derri një natë kishte shkelur pahiri vijën e kuqe dhe kishte shpërthyer një zjarr i madh. Qielli kishte marrë flakë të verdhë, toka të kuqe. Ishte rrezik të digjeshin yjet dhe toka të shembej në det. 

Dhelpra i thoshte: hiqu, or pus, se të prishën! 

Mirëpo, derri ishte kryethi. Nuk hiqej se nuk hiqej: dëshironte të piqej në prush!

DERRI DARDAN

Pas luftës malet tona kanë reshur me derra të egër. S’ka kush t’i hajë më: ujqit janë plakur, pushtuesi ka vdekur.

Fshatarët ankohen se u bëjnë shumë dëme në të lashta.

Ndoshta ky është vetë derri i lashtë dardan, që na ka dhuruar perëndia.

Thonë se derri dardan e kanë mishin e shijshëm, meqë ushqehen vetëm me rrënjë e të lashta. Mirëpo, deri sot ende nuk e ka kërkuar kush, sepse konsiderohet i shenjtë.

Derri dardan dallon me një kreshtë të murrme në kokë, prandaj është shumë kryeneç. Ka edhe një huq derrçe: sulet gjylyt në kundërshtarin dhe nuk di të bëjë fare leqe.

Komuna më e pasur me këtë resurs duhet ta marrë emblemë të vitalitetit, sepse dosa bën shumë derrkucë.

Politikanët biznesmenë do të pasuroheshin shpejt, duke hapur për eksport ferma të derrkucëve dardanë .

Kështu, dardha dhe derri do të bëheshin shenja të qarta të identitetit dardan.

KARNAVALI

Edhe sivjet karnavalet tronditën botën me maska të shtazëve. Ishte një orgji me nostalgji për prejardhjen njerëzore.  Vetëm  në Australi ndodhi një përjashtim. Njerëzit i hoqën edhe rrobat e trupit dhe cipridan cullak protestuan kundër luftës . Në këtë sfidim së pari dolën burrat, pastaj u përzien edhe gratë.                                                                                              Ishte ky karnavali i parë pa maska.                                                                           A do të ndodhë kjo edhe te ne, që një ditë të protestohet cullak kundër politikanëve?!    

SIDA

Sida nuk është si sfida. Është epidemi e epokës. Korr si murtaja dikur. Mos të hyftë virusi HIV se nuk ka bar. Ai sulmon qelizat e sistemit imun. Thonë se ai hyn nëpër vrima të trupit dhe ka prejardhje nga majmuni.  Pra, të gjithë të këqijat nga majmuni.                                                           Ta ndërrojmë prejardhjen!